กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หมายความว่าพวกคุณจะจากไปในคืนนี้แล้วหรือ”
ผู้เฒ่าโจวมองฉางเวยที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“ใช่ พวกเราไม่ได้เป็นคนของโลกนี้ ย่อมต้องมีวันที่จากไป บัดนี้วิกฤตจากพันธมิตรอารยธรรมซิลิกอนได้รับการคลี่คลายชั่วคราวแล้ว อีกทั้งพันธมิตรอารยธรรมคาร์บอนยังยอมรับพวกท่านเข้าเป็นสมาชิก หนทางต่อจากนี้ต้องขึ้นอยู่กับพวกท่านเองแล้ว...”
ฉางเวยไม่ได้พูดมากนัก เพราะบางเรื่องยิ่งพูดมากก็ยิ่งทำให้เกิดความอาลัยในยามจากลา มิสู้ใช้เวลาสุดท้ายที่ยังอยู่กลับไปเติมสินค้าบนโลก และซื้อของขึ้นชื่อในท้องถิ่นที่ควรค่าแก่การเก็บไว้เป็นที่ระลึก ขณะเดียวกันก็ไปรับกองกำลังภาคพื้นดินซึ่งประจำการอยู่บนโลกกลับมาด้วย