เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เควินเอ้อร์หาในฐานะ “จ่าฝูง” ของหน่วยสำรวจนี้ กำลังนำพาทุกคนมุ่งหน้าไปข้างหน้าอย่างยากลำบากท่ามกลางหิมะและน้ำแข็ง
เมื่อเดินผ่านรูปสลักน้ำแข็งรูปคนร่างแล้วร่างเล่า ชายหนุ่มที่เพิ่งเข้าร่วมทีมคนนั้นก็อึ้งไปอย่างเห็นได้ชัด ถึงกับยืนเหม่อมองดูรูปสลักน้ำแข็งรูปคนเหล่านั้นอยู่นานสองนาน
เควินเดินมาอยู่ข้างกายเขา ก่อนจะเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“อย่ามองเลย เดินหน้าต่อไป”
ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น “ทำไมถึงไม่ฝังพวกเขาไว้ล่ะ ปล่อยทิ้งไว้ตรงนี้โดยไม่สนใจไยดีทำไมกัน”
เควินมองเขาด้วยสายตาราวกับมองคนโง่คนหนึ่ง พลางตอบไปส่งเดช “ข้อแรก ตอนนี้พวกเราอยู่ในโลกภายนอก ต้องรักษาพละกำลังไว้ตลอดเวลา หลีกเลี่ยงการสิ้นเปลืองโดยไม่จำเป็น ไม่อย่างนั้นเมื่อวิกฤตมาถึง นายอาจจะไม่มีแรงวิ่งหนี หรือไม่ก็ไม่มีเรี่ยวแรงพอที่จะทนฝ่ากระแสลมหนาวไปได้!”