0333

⬢⬢⬢

ตอนที่ 333 หลานชิงเหอ

คนเหล่านี้เดินสวนกับกลุ่มของปู้เฟยเยียน ชั่วขณะที่เดินผ่าน สายตาของพวกเขาได้กวาดมองกลุ่มของปู้เฟยเยียนอย่างแผ่วเบา

“ยังมัวยืนอึ้งกระทำอันใดอยู่ ยังไม่รีบไปอีก”

“อ้อ อ้อ”

คนผู้นั้นได้สติจึงรีบก้าวตามสหายของเขาไป

ชายหนุ่มที่ถูกเรียกถามด้วยความไม่เข้าใจว่า “พี่ใหญ่ ท่านเหตุใดจึงต้องเกรงกลัวคนกลุ่มนี้ถึงเพียงนั้น พวกเขามีเพียงสี่คน อีกทั้งดูผิวพรรณบอบบางราวกับคุณหนูคุณชาย...”

“เจ้าไม่เข้าใจ คนกลุ่มนี้แม้ดูไม่มีพิษมีภัย แต่เมื่อสังเกตให้ดี จังหวะการก้าวเดินของพวกเขานั้นเป็นระเบียบอย่างยิ่ง การที่สามารถมาถึงที่นี่ได้ย่อมพิสูจน์แล้วว่าพวกเขาไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป อีกทั้งข้ากลับไม่ได้ยินเสียงลมหายใจของพวกเขาเลยด้วยซ้ำ”