0288

⬢⬢⬢

ตอนที่ 288 หลี่ชิวซ่านปรากฏกาย

“เจ้ายัยหนู ต่อให้อาจารย์ของเจ้าจะร้ายกาจเพียงใด ทว่าโลกมารกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ เขาจะตามหาข้าพบได้อย่างไรกัน”

“อย่าง……งั้นรึ……”

ในชั่วพริบตานั้นสมองรู้สึกอึดอัดและขาดอากาศหายใจ ใบหน้าของปู้เฟยเยียนแดงก่ำ สติสัมปชัญญะในสมองเริ่มเลือนรางลงทีละน้อย

ปู้เฟยเยียนกำลังเดิมพัน ทันใดนั้นนางก็หัวเราะออกมา

ไป๋หลี่เจี๋ยเห็นรอยยิ้มของนางก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ “เจ้าหัวเราะอันใด?”

เป็นเพียงเจ้ายัยหนูตัวเล็กๆ คนหนึ่งเท่านั้น ไม่เกินไปกว่าการเล่นเล่ห์กลลวงตา ไป๋หลี่เจี๋ยหาได้ใส่ใจมดปลวกเช่นนางไม่

สายตาของไป๋หลี่เจี๋ยราวกับกุมชะตาความเป็นความตายของนางไว้แน่น สีหน้าแสยะยิ้มที่ไม่ได้ยิ้มจากใจนั้นแลดูน่าหงุดหงิดยิ่งนัก ราวกับสามารถกระตุ้นโทสะที่ลึกที่สุดในก้นบึ้งหัวใจของผู้คนได้