กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 207 การร่วงหล่นของเสิ่นจือเวย
“เกียรติยศเหล่านี้ล้วนควรเป็นของข้า! เหตุใดเพียงเจ้าปรากฏตัว ความพยายามทั้งหมดของข้าจึงสูญสิ้นไป!”
หยาดน้ำตาผสานกับเส้นผม ทำให้ใบหน้าของนางดูสภาพย่ำแย่เหลือทน
เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องสุดเสียง ปู้เฟยเยียนกลับไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ
โลกใบนี้ไม่ได้มีกฎตายตัวว่าทุ่มเทความพยายามไปแล้วย่อมต้องได้รับผลตอบแทน และไม่ใช่ทุกเรื่องบนโลกที่จะยุติธรรม
เฉกเช่นเดียวกับที่มีบางคนบำเพ็ญตบะมาหลายสิบปีแต่กลับไม่ก้าวหน้าเลย แม้แต่บางคนไม่สนใจฝึกฝน แต่กลับเผลอได้รับมรดกสืบทอดของผู้แข็งแกร่งมาโดยบังเอิญ
เสิ่นจือเวยเอาอะไรมามั่นใจว่าคนที่จะประสบความสำเร็จต้องเป็นนาง!