0202

⬢⬢⬢

ตอนที่ 202 ข่มขวัญหยางควน

ซือหลันรั่วรีบขวางอยู่เบื้องหน้าปู้เฟยเยียน “ผู้อาวุโสหยาง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาง ตราบใดที่พวกท่านปล่อยนางไป ข้าจะไปกับพวกท่านเอง”

หยางควนกวาดสายตามองนางด้วยสีหน้าเย็นชา “เรื่องของเจ้าไว้ค่อยสะสางกันทีหลัง”

ทันใดนั้นเขามองไปยังปู้เฟยเยียน เห็นท่าทางที่สุขุมเยือกเย็นของนางยามเผชิญหน้ากับตน ก็เกิดความรู้สึกชื่นชมในใจ

“เจ้าล่วงเกินตระกูลหยางของพวกเรา ย่อมต้องชดใช้ แต่เห็นแก่ที่ฝีมือของเจ้าไม่เลว ตระกูลหยางของพวกเราไม่ใช่ตระกูลที่ไร้เหตุผล ขอเพียงเจ้าสามารถมาเป็นประโยชน์แก่พวกเราได้ พวกเราจะไว้ชีวิตเจ้า”

ยามเผชิญหน้ากับผู้มีพรสวรรค์เป็นเลิศเช่นนี้ เขาเกิดความเสียดายคนเก่งขึ้นมาจริงๆ