0174

⬢⬢⬢

ตอนที่ 174 ร่องรอยของแร่ปราณวิญญาณ

คนทั้งสี่มายืนอยู่ที่หน้าประตูอย่างเงียบเชียบโดยไร้สุ้มเสียง

ฉินอู๋เหมียนแนบหูแนบพิงขอบประตูอย่างออกรสออกชาติ พลางหัวเราะร่าฟังเสียงที่ดังมาจากด้านใน

คนสองคนที่อยู่ภายในห้องกำลังนัวเนียกันอย่างเผ็ดร้อน เมื่อตั้งใจฟังให้ดี ดูเหมือนว่าข้างในนั้นจะไม่ใช่แค่สองคน แต่ยังมีพวกพ้องคนอื่นอีก

“ท่านพี่... เบาหน่อยเถิดเจ้าค่ะ~”

เตียงด้านในส่งเสียง ‘เอี๊ยดอ๊าด’ ดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย เว่ยเจ๋อหลานหน้าแดงซ่านทันทีพร้อมกับหันหลังกลับ

ปู้เฟยเยียนเห็นท่าทางเช่นนั้นของเขาจึงอดไม่ได้ที่จะมองด้วยความขบขันและสมน้ำหน้า จากนั้นนางก็แนบหูลงกับขอบประตูเพื่อเตรียมลงมือได้ทุกเมื่อ

“น่ารำคาญจริง เหตุใดท่านถึงหยุดเสียเล่า”