กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 154 สู่สำนักเมี่ยวอิน
เมื่อเห็นสายตาอันร้อนแรงของเว่ยเจ๋อหลานที่มองมาทางนี้ ลู่ชิงจวินจึงเอ่ยขึ้น “หลานเป็นชื่อรองของเขา พิษเหมันต์ของเขาติดมาตั้งแต่คราวที่หายตัวไปเมื่อหกปีก่อน”
“เป็นเช่นนี้นี่เอง” เมื่อได้ยินคำอธิบายของเขา ปู้เฟยเยียนก็เข้าใจกระจ่างในทันที
ทว่าชื่อเว่ยหลานนี้ฟังดูคุ้นหูเหลือเกิน
เมื่อนึกย้อนถึงหกปีก่อน นั่นไม่ใช่ช่วงที่นางเพิ่งหนีพ้นจากการถูกครอบครัวตระกูลปู้กดขี่ และเป็นคราวที่เจอกับพวกค้ามนุษย์หรอกหรือ?
หรือว่าศิษย์พี่เว่ยจะเป็นเด็กชายร่างอ่อนแอผู้เงียบขรึมคนนั้นในตอนนั้น?
หากเป็นเขาจริง อายุอานามก็ไม่น่าจะใช่?
ในตอนนั้นเขาดูอายุเพียงเก้าขวบ ปัจจุบันเว่ยเจ๋อหลานอายุยี่สิบเอ็ดปีแล้ว อายุไม่ตรงกันเลยแม้แต่น้อย