0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 มู่สิงอวิ๋นดับสิ้น

“เฟยเยียน เจ้าอย่าได้มัวขายผ้าหน้าร้านอยู่เลย รีบบอกพวกเรามาเถิด”

ฉินชิงชิงเขย่าแขนปู้เฟยเยียน ส่วนหลิงอวี่ก็แสดงสีหน้ากระวนกระวายใจไม่อาจรอคอยได้

ปู้เฟยเยียนทำหน้าหนักใจพลางดีดหน้าผากนางเบา ๆ “พวกเจ้าดูสตรีเหล่านั้นสิ”

ฉินชิงชิงกล่าวอย่างครุ่นคิด “ดูพวกนางดูเหมือนจะเจ็บปวดมากนัก หรือว่าเป็นเพราะมู่สิงอวิ๋นร่ายคำสาปอะไรใส่พวกนางกัน?”

“ไม่ใช่ ดูจากท่าทางของพวกนางไม่เหมือนคนโดนคำสาป” หลี่เฟยหยางที่อยู่ข้าง ๆ ปฏิเสธ

“ถ้าเช่นนั้นคือสิ่งใด?”

ปู้เฟยเยียนคาดเดาไว้ในใจแล้ว

หากนางคาดเดาไม่ผิด สตรีเหล่านี้ที่ดูคล้ายคนโดนมนต์สะกดเดินตามมู่สิงอวิ๋นต้อย ๆ เป็นเพราะสิ่งที่พวกเขาพูดถึงก่อนหน้านี้ที่เรียกว่าเคล็ดพิศวาส