0113

⬢⬢⬢

ตอนที่ 113 ที่แท้คือมู่สิงอวิ๋น

บทที่ 113 กลายเป็นมู่สิงอวิ๋น

แรงของโฉมงามผู้นี้มหาศาลนัก นางสามารถใช้กำปั้นทุบหินดินสนทรายขาวที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งจนเป็นรอยหลุมได้อย่างง่ายดาย...

เมื่อนึกถึงตรงนี้ มุมปากของปู้เฟยเยียนก็กระตุกเบา ๆ

เวลานี้ข้างหูของนางดังเสียงของหลิงอวี่ขึ้นว่า “ศิษย์น้องเฟยเยียน ผู้นั้นคือฉินชิงชิงบุตรสาวเพียงคนเดียวของเทียนเหิงเจินจวินเจ้าผู้ครองยอดเขาปิงหลวน พวกเจ้าจักกันหรือ?”

ปู้เฟยเยียนส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ข้าไม่รู้จักนางหรอก เพียงแต่เคยพบหน้ากันสองสามครั้ง ครั้งก่อนข้าเห็นนางที่ป่าต้นสาลี่ นางเห็นข้าก็ร้องไห้ออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย”