0067

⬢⬢⬢

ตอนที่ 67 ไป๋จู๋

จูเจิ้งได้ยินดังนั้นก็ครุ่นคิดอย่างละเอียดครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “เรื่องนี้... จะว่าไปมิปิดบังท่าน นักหลอมโอสถผู้นี้ค่อนข้างลึกลับ ข้ารู้เพียงว่าโอสถของเขาขายให้กับหอรวมสมบัติ ทว่าหอรวมสมบัติย่อมไม่เปิดเผยฐานะของนักหลอมโอสถโดยง่าย”

เว่ยเจ๋อหลานผู้มีใบหน้าเย็นชามาตลอดกล่าวแทรกขึ้นมาทันทีว่า “ไม่ต้องรีบ รอให้บุตรชายของท่านฟื้นก่อนเถิด”

เว่ยเจ๋อหลานกล่าวได้ถูกต้อง รอหลังจากจูเหยาเหวินฟื้นขึ้นมา พวกเขาก็จะเข้าใกล้ความจริงไปอีกก้าว

อาจเป็นเพราะกลิ่นอายของเว่ยเจ๋อหลานที่รุนแรงเกินไป จูเจิ้งจึงรู้สึกประหม่าขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขา

ทว่าเมื่อหวนนึกถึงจูเหยาเหวินที่หายสาบสูญไปนาน ในใจของเขาจึงมีเพียงความคิดที่จะให้จูเหยาเหวินฟื้นขึ้นมาโดยเร็วที่สุดเท่านั้น