0032

⬢⬢⬢

ตอนที่ 32 ออกจากเขา

เมื่อเพ่งพินิจตบะของนางดูอีกครั้ง เขาก็ตกใจจนแทบกระโดด

“ศิษย์น้อง…ศิษย์น้องปู้…หากข้าจำไม่ผิด เจ็ดวันก่อนดูเหมือนเจ้าจะอยู่เพียงขั้นหลอมปราณระดับแปดมิใช่หรือ...”

ปู้เฟยเยียนพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ไม่นึกเลยว่าศิษย์พี่จะยังจำได้”

มู่เคอได้ยินดังนั้นจึงกล่าวว่า “แน่นอนว่าต้องจำได้ พรสวรรค์เช่นเจ้านี้เป็นศิษย์สายในได้สบายมาก การคัดเลือการประลองใหญ่ศิษย์สายนอกปีนี้ เจ้าจะต้องได้เป็นศิษย์สายในอย่างแน่นอน”

“เช่นนั้นก็ขอรับคำอวยพรของศิษย์พี่ไว้”

นี่เป็นครั้งแรกที่ปู้เฟยเยียนได้นั่งสัตว์อสูรวิญญาณเหินฟ้าบนท้องฟ้าสูงเสียดฟ้าเช่นนี้ ความรู้สึกราวกับกำลังมองดูสรรพชีวิตจากเบื้องบนทำให้นางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกฮึกเหิมอย่างยิ่ง