กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 28 ปรมาจารย์ลายกระบี่
เนื่องจากสีสันของผู้อาวุโสนั้นคล้ายคลึงกับพื้นดินยิ่งนัก นางจึงดูพลาดไป
ผู้อาวุโสสวมใส่เสื้อผ้าปอนๆ จนง่ายต่อการที่ผู้คนจะเข้าใจผิดว่าเขาเป็นขอทานในคราแรกที่เห็น
คำร่ำลือมิได้กล่าวผิดเลย ช่างเป็นตาเฒ่าที่มีนิสัยโดดเด่นเสียจริง
มิน่าเล่าหลิ่วอวี้ถึงกล่าวว่าเขา “พิเศษ” ยิ่งนัก
“ผู้อาวุโส ผู้น้อยต้องการให้ท่านตีลายกระบี่ให้”
“ไม่มีเวลา ตาเฒ่าจะนอน!”
ผู้อาวุโสแม้แต่เปลือกตาก็ขี้เกียจลืมขึ้น ทั้งร่างทอดกายอย่างเกียจคร้านโดยใช้มือหนุนศีรษะ ช่างดูสุขสบายเสียจริง
ปู้เฟยเยียนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบศิลาลายกระบี่ออกมาด้วยความมุ่งมั่น