กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 17 จิตใจแปรปรวน
ปู้เฟยเยียนหยิบนาฬิกาพกขึ้นมาเรือนหนึ่ง แสร้งทำเป็นพิจารณาดู
“เซียนอาจารย์สายตากว้างไกลยิ่งนัก นี่คือศาสตราวิญญาณชนิดหนึ่งที่ใช้แยกแยะเวลา เข็มที่สั้นและหนาที่สุดเล่มนี้หากหมุนไปหนึ่งช่องจะเท่ากับครึ่งชั่วยาม...”
คำพูดของพ่อค้าไม่เข้าหูหญิงสาวแม้แต่คำเดียว เมื่อเห็นใบหน้าที่ประจบประแจงเช่นนี้ ปู้เฟยเยียนก็รู้สึกเจ็บปวดและหงุดหงิดใจจนยอมจ่ายศิลาวิญญาณเพื่อซื้อนาฬิกาพกนั้นมา
กานเหมยเหมยกล่าวด้วยน้ำเสียงประชดประชันว่า “ไม่นึกเลยว่าศิษย์น้องจะสนใจของที่วางขายโดยทาสต่างแดนชั้นต่ำ แต่ของของพวกมันก็น่าอัศจรรย์และประณีตจริงดังว่า”
คำพูดของกานเหมยเหมยกระตุ้นเตือนสติปู้เฟยเยียนในทันที