0005

⬢⬢⬢

ตอนที่ 5 คนค้ามนุษย์

ตอนที่ 5 คนค้ามนุษย์

ตอนที่ 5 คนค้ามนุษย์

ขณะที่กำลังกินอยู่ ปู้เฟยเยียนก็รู้สึกว่าศีรษะเริ่มหนักอึ้งขึ้นทีละน้อย

สติสัมปชัญญะของนางค่อย ๆ ว่างเปล่าไปทีละนิด

ในบะหมี่ถ้วยนี้มีของบางอย่าง!

ปู้เฟยเยียนหันไปมองเหยาชิงโดยสัญชาตญาณ

“แม่หนูเป็นอะไรไป หรือว่าง่วงแล้ว หากง่วงก็จงนอนพักสักงีบเถิด”

บนใบหน้าของชายผู้นั้นยังคงประดับด้วยรอยยิ้มที่ใจดีมีเมตตา ทว่ากลับทำให้ปู้เฟยเยียนรู้สึกขนลุกซู่