กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 576 ลูกเขยคนนี้ บาดเจ็บแปลกชะมัด!
แสงเย็นจากหน้าจอโทรศัพท์ทำให้ใบหน้าของไป๋เวยซีดเผือด พาดหัวข่าวบนหน้าเว็บทิ่มแทงดวงตาเธอจนปวดแสบ
นิ้วมือเธอสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ ซากรถบ้านที่พังยับเยินบนหน้าจอ—คือที่ที่เธอใช้พักผ่อนเป็นประจำ
ความเจ็บแปลบกลางอกที่เกิดขึ้นโดยไร้สาเหตุเมื่อครู่พลันมีคำตอบ ลางสังหรณ์ร้ายถาโถมเข้ากลืนกินเธอราวกับกระแสน้ำ โทรศัพท์แทบหลุดจากมือ
เธอกดหมายเลขของจ่านหมิงอี้แทบจะโดยสัญชาตญาณ เสียงสัญญาณเรียกเข้าที่ดังอยู่ข้างหูคล้ายเสียงนับถอยหลัง
เสียงเรียกเข้าดังได้เพียงสามครั้ง สายก็ถูกรับ เธอรีบเอ่ยขึ้นว่า “หมิงอี้ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า…”
“เวยเวย?!”