กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 558 นึกว่าคุณจะมาแยกพวกเราเสียอีก
ชั่วขณะนั้น ทางเดินทั้งสายจมอยู่ในความโกลาหล เสียงกรีดร้องแหลมดังขึ้นระงม บางคนตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันจนหน้าซีด เสียงสั่นเครือกรีดผ่านอากาศ บางคนถอยหนีโดยไม่รู้ตัว ฝีเท้าสับสนจนชนข้าวของบนชั้นวางข้าง ๆ ล้มลง เสียงร้องตกใจดังขึ้นรอบด้าน แววตาของผู้คนเต็มไปด้วยความกลัวและความสงสัย พวกเขามองหญิงสาวที่ถือขวานและมีสีหน้าคลุ้มคลั่งอย่างทำอะไรไม่ถูก
“เวยเวย—กลับมา!” ตอนนั้นหลิงฮ่าวหยางกำลังเดินเล่นกับไป๋เฉียง พอได้ยินเสียงดัง หัวใจเขาก็หดเกร็ง รีบวิ่งตามออกมา