กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 523 เป็นการเกิดใหม่และการกลับมา
“หมิงอี้—หมิงอี้—” ไป๋เวยเจ็บปวดจนแทบขาดใจ กอดจ่านหมิงอี้ไว้พลางกรีดร้องอย่างโหยหวน เสียงนั้นราวกับทะลุฟ้า ก้องกังวานไปทั่วโลก
เสียงของเธอเปี่ยมด้วยความเจ็บปวดและเสียใจอย่างสุดแสน เธอเกลียดตัวเองที่ไม่จัดการขุนพันให้เร็วกว่านี้ เกลียดที่ช่วยคนรักไว้ไม่ได้
ทว่ามือของเธอก็ค่อย ๆ โปร่งใส จนแทบกอดชายที่กำลังเย็นชืดในอ้อมแขนไว้ไม่อยู่
เธอชะงักงันไปครู่หนึ่งอย่างเลื่อนลอย มองมือตัวเองด้วยความฉงน แล้วหันไปมองเควินอย่างประหลาดใจ จึงเห็นว่าเขาเองก็หายใจรวยริน เปลวชีวิตใกล้มอดดับเต็มที