กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 521 ไม่เกรงใจ? แล้วแกจะทำอะไรฉันได้?
ยิ่งไปกว่านั้น กองศพสูงขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับภูเขาลูกเล็ก ๆ คล้ายมีมือที่มองไม่เห็นกำลังขนศพใหม่มาทิ้งไม่หยุด ฉากพิกลนี้ทำให้หัวใจเควินเต้นรัว ราวกับจะกระเด็นออกมาจากอก
“จ่านหมิงอี้ จ่านหมิงหลี พวกนายเป็นคนที่เวยเวยห่วงมากที่สุด อย่ามาตายในที่นี่เหมือนกันเด็ดขาด…” เควินพึมพำไปพลางเร่งมือค้นหาไปพลาง ทว่ามือทั้งสองกลับสั่นไม่หยุด
แต่ยังไม่ทันได้ตรวจดูทั้งหมด เขาก็รู้สึกว่ามีของหนักตกลงมาจากเหนือศีรษะ ศพหลายร่างไม่รู้ร่วงลงมาจากไหน กระแทกทับเขาไว้ข้างใต้