กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 498 ศัตรูหัวใจทำตัวเสแสร้ง ชวนให้โดนต่อยจริง ๆ
ลั่วจิ่นนอนอยู่บนเตียง สายตาเต็มไปด้วยความระแวงและไม่ไว้วางใจ จ้องไป๋เวยเขม็ง เธอพูดเสียงเย็นว่า “พูดปากเปล่าไม่มีหลักฐาน ฉันต้องการให้เธอใช้เลือดเขียนคำสาบานแล้วสาบานด้วยพิษ! ถ้าเธอหลอกฉัน ขอให้ตายอย่างอนาถ!” เสียงแหลมสูงเจือความคลุ้มคลั่ง ราวกับมีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่ทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้นได้บ้าง
ความโกรธในใจไป๋เวยพุ่งขึ้นมาวูบหนึ่ง เธอกัดฟันแน่น มือทั้งสองกำหมัดโดยไม่รู้ตัว เล็บแทบจิกเข้าไปในฝ่ามือ