กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 490 เขาถึงกับเอาตัวบังมีดให้เธอ?
“ลั่วจิ่น เธอไม่ได้ถ่ายละครอยู่ในยุคปัจจุบันหรือไง ทำไมถึงตายทะลุเข้ามาด้วย?” ไป๋เวยจ้องลั่วจิ่นเขม็ง แววตาคมกริบ เอ่ยถามอย่างระแวดระวัง ขณะเดียวกันหางตาของเธอก็กวาดมองจ่านถิงที่ถูกมัดแน่นอยู่บนพื้น กับท่านผู้เฒ่าและคุณนายผู้เฒ่าที่ถูกผู้ชายกดตัวไว้บนโซฟาอย่างรวดเร็ว ความโกรธและความกังวลพลันพลุ่งพล่านขึ้นในใจ
ลั่วชุนหยางทำหน้างุนงง มองไป๋เวยอย่างไม่เข้าใจ ก่อนถามออกมาทันที “เวยเวย เธอพูดหมายความว่าอะไร? ช่วงนี้ลั่วจิ่นอยู่กับฉันตลอด ถ่ายละครอะไรกัน?”