กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 488 ตัวการเบื้องหลังคือลูกสาวของนาย
เควินหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เสียงหัวเราะนั้นเต็มไปด้วยความขมขื่นและความจนใจ ก้องสะท้อนไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืนจนชวนให้หนาวสะท้าน “ก็ไป๋เวยไง!” เขาตะโกนเสียงแหบพร่า แทบสิ้นหวัง
“นายฆ่าเธอหรือ” ลั่วชุนหยางไม่อยากเชื่อหูตัวเอง จู่ ๆ ก็รู้สึกปวดใจอย่างบอกไม่ถูก “ทำไม”
“เธอทำร้ายฉันก่อน เธอไม่ได้แค่ทำร้ายฉัน ยังทำให้พี่น้องของฉันตายไปตั้งหลายคน ฉันปล่อยให้เธอมีชีวิตอยู่ไม่ได้!” เควินเถียงอย่างเดือดดาล คำพูดนี้เขาพูดให้ลั่วชุนหยางฟัง แต่ก็เพื่อปลอบประโลมดวงวิญญาณอันรู้สึกผิดและเจ็บปวดของตัวเองด้วย