กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 478 ถ้าไม่ฆ่านังหนูนั่น สักวันนายจะเสียใจ
<divclass="tt-title">
มือของนายท่านสามหลัวถูกลั่วชุนหยางกระชากอย่างแรง เดิมทีฝีมือยิงปืนของเขานิ่งดุจขุนเขาและแม่นยำไร้ที่ติ แต่กลับถูกรบกวนจนเสียจังหวะในพริบตา ปากกระบอกปืนเบนออก กระสุนพุ่งหวีดหวิวเฉียดหัวใจของไป๋เวยไป ทว่ากลับทะลุไหล่ของเธออย่างจัง…
ชั่วพริบตา เลือดก็พุ่งทะลักราวกับน้ำพุ ไหลย้อมเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีขาวราวหิมะของเธอให้กลายเป็นสีแดงฉาน รอยเลือดบนผืนผ้าขาวดูน่าตกใจเป็นพิเศษ
“ที่แท้แผลถูกยิงมันเจ็บขนาดนี้เองเหรอ แซ่หลัว ฉันเป็นคนจำฝังใจ รอดูได้เลย…”