กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 475 มีมือสังหารจับตาเธอแล้ว
<divclass="tt-title">
ไป๋เวยเม้มริมฝีปาก พยายามกลั้นน้ำตาที่กำลังจะเอ่อทะลักออกมา ในใจรู้สึกน้อยใจอยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็ยังยอมปล่อยมือ เธอเหมือนอยากพูดอะไรแต่ก็พูดไม่ออก ไม่กล้าพูดเรื่องน่าเศร้า กลัวเขาจะวอกแวกตอนฝึกซ้อม
จ่านหมิงอี้รีบปิดประตูรถแล้วสตาร์ตเครื่อง มือของเขาสั่นเล็กน้อย ทันทีที่เหยียบคันเร่ง รถจี๊ปก็พุ่งทะยานออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากสาย
ไป๋เวยยืนนิ่งอยู่กับที่ มองตามรถจี๊ปที่แล่นห่างออกไป ฝุ่นที่ฟุ้งตลบค่อย ๆ พร่าเลือนสายตาของเธอ…