กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 467 ผู้ชายที่ปกป้องเธอโดยไม่คำนึงถึงอะไรทั้งนั้น
<divclass="tt-title">
ไป๋เวยยกมือขึ้นตบไหล่จ่านหมิงอี้เบา ๆ น้ำเสียงสดใสเจือความซุกซนอยู่หลายส่วน “ฉันโตขนาดนี้แล้ว เรื่องดูแลตัวเองแค่นี้ยังทำไม่เป็นหรือไง นายวางใจได้เลย พอเยี่ยมอาเซียวเสร็จ ฉันจะไปที่พักครอบครัวทหารแถวนี้ แล้วรอนายกลับมาอย่างเรียบร้อย”
จ่านหมิงอี้ถอนหายใจอย่างจนใจ ยอมอ่อนข้อว่า “ก็ได้ เธอต้องระวังตัวด้วย ถ้ามีอะไรให้โทรหาฉันทันที”
ไป๋เวยพยักหน้าหลายครั้ง ใบหน้ามีรอยยิ้มพร้อมเร่งเขาว่า “รู้แล้ว นายเลิกพูดซ้ำได้แล้ว รีบไปเถอะ”