กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 464 ไม่อยากเป็นคุณนายตระกูลเศรษฐีของนาย
<divclass="tt-title">
“หึ ฉันจะหนีรอดหรือไม่ ไม่ต้องให้นายมาห่วงหรอก ส่วนนาย วันนี้ตกอยู่ในมือฉันก็ถือว่าได้รับผลกรรมแล้ว” ไป๋เวยตอบเควินเสียงเย็น มือที่ถือปืนกระชับแน่นขึ้นอีกเล็กน้อย ปากกระบอกปืนเย็นเฉียบแทบฝังลงไปในท้ายทอยของเควิน ให้เขารับรู้ถึงภัยคุกคามจากความตายอย่างชัดเจน
เควินตัวสั่นน้อย ๆ ด้วยความตื่นกลัว ตอนนี้เขาเหมือนสัตว์ป่าที่ติดกับ ยากจะระงับทั้งความกลัวและความตื่นตระหนก “เวยเวย ค่อย ๆ พูดกันก็ได้! ทุกคนอย่ายิงนะ…”