กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 446 ตอนระเบิด เขากระโจนกดเธอลงกับพื้น
ตำรวจที่รับผิดชอบสอบปากคำลั่วชุนหยางมีสีหน้าเต็มไปด้วยความจนใจและสับสน คิ้วขมวดแน่นจนเป็นรอยย่น เขาแบมือออกแล้วกล่าวว่า “กำลังถามอยู่ดี ๆ จู่ ๆ ก็เป็นแบบนี้”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าไป๋เวยพลันร้อนรนขึ้นมา เธอกลัวว่าตัวเองจะให้ยาพิษออกฤทธิ์ช้าแก่ลั่วชุนหยางมากเกินไป จนเกิดความผิดพลาดและทำให้เขารอดจากการสอบสวนไปได้
เธอพุ่งเข้าไปโดยไม่ลังเล ยื่นมือไปบีบจุดกลางเหนือริมฝีปากของลั่วชุนหยางอย่างแรง เล็บแทบจิกเข้าไปในผิวหนังจนเป็นรอยลึก