กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 412 ยุให้พวกมันกัดกันเอง
แก้มทั้งสองข้างของไป๋เวยขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอแสร้งทำเป็นโกรธแล้วพูดว่า “เลิกพูดเล่นได้แล้ว รีบออกไปจากที่นี่ ของพวกนี้นายเอาไปด้วย”
“อืม” จ่านหมิงอี้พยักหน้าอย่างว่าง่าย แล้วอดยกชั่งน้ำหนักของในมืออีกครั้งไม่ได้
ไป๋เวยสังเกตเห็นท่าทางเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขา ก็หน้าแดงแล้วรีบแก้ตัว “ฉันไม่ได้ให้แบกเพราะคิดว่ามันหนักหรอก แค่ต้องดูแลแม่ เลยซ่อนของไม่สะดวก แถมยังต้องตามลั่วชุนหยางไปดูบ้านของเขาที่ประเทศที ว่ามีหลักฐานอื่นอีกไหม พกของพวกนี้ไปด้วยก็ไม่สะดวกเหมือนกัน กลับไปแล้ว นายแยกของออกเป็น 2 ชุด ชุดหนึ่งให้ฉันเอาไปส่งหัวหน้ากลุ่ม อีกชุดส่งให้หัวหน้ากลุ่มหวัง”