กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 388 กล้าดักฟังพวกเราคุยกันหรือ? ยาพิษมีให้ไม่อั้น
จ่านถิงย่อมไม่เห็นด้วยกับการผ่าตัดแบบลวก ๆ ของไป๋เวย ไม่มีทั้งการฆ่าเชื้อและยาชา เลือดไหลเท่าไรก็ไม่สนใจ ทั้งยังไม่สนว่าคนไข้จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร เธอแค่งัดหัวกระสุนออกมาทั้งที่เลือดสาด แล้วเย็บปิดแผลเสีย
จ่านถิงเป็นหมอสูตินรีเวชที่ใส่ใจกับความสมบูรณ์แบบ อดกลั้นไม่ไหวจนเผยอปากจะพูด แต่พอคิดว่าคนสองคนนี้เป็นพ่อค้ายา เธอก็ขี้เกียจวิจารณ์ต่อ
ไป๋เวยเรียกคนมาทำความสะอาดคราบเลือดบนพื้น จากนั้นก็ให้พวกเขายกกะละมังน้ำมาเช็ดคราบเลือดตามตัวคนเจ็บให้สะอาด อย่างน้อยมองเผิน ๆ ก็พอจะดูเข้าท่าอยู่บ้าง