กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 379 นายท่านเซียว นี่ไม่ใช่การแก้แค้นคู่แข่งหัวใจหรือ?
“พี่ใหญ่ เมื่อวานผมทำตัวเหลวไหลไปเอง! เลอะเลือนไปเอง! ผมตาถั่วมองไม่เห็นคนเก่งอย่างพี่สะใภ้ใหญ่ ประเมินความสามารถของเธอต่ำไป ผมสมควรตาย…ปากผมนี่มันน่าตบจริง ๆ!”
อวี๋เฮ่อรีบตบหน้าตัวเอง…เพียะ…เพียะ…เสียงดังลั่นจนก้องไปทั่วลานบ้าน
ซู่อิงไม่เข้าใจว่าคนคนนี้เอาความดุดันมาจากไหน หัวก็มีแผลอยู่แท้ ๆ ยังตบหน้าตัวเองจนเป็นรอยฝ่ามือได้…คนแบบนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว!
อาเซียวเห็นแล้วก็รู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว “อวี๋เฮ่อ พอได้แล้ว! ต่อไปก็อย่าก่อเรื่อง อย่าทำให้ฉันต้องเอาที่เขี่ยบุหรี่ปาใส่นายอีก บ้านเราเสียที่เขี่ยบุหรี่ไปสองอันเพราะนายแล้ว”