กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 358 เธอสวมเขาให้ฉัน ก็พอเข้าใจได้
จ่านหมิงอี้ยืนกรานว่าไป๋เวยต้องถูกใครบางคนข่มขู่ เขาปัดมือแม่ที่ดึงรั้งเขาออกอย่างเดือดดาล
“แม่ ตั้งแต่ต้นจนจบ ไป๋เวยไม่เคยทำอะไรผิดต่อผมเลย คนที่ผิดต่อเธอคือผม ต่อให้ผมหย่ากับเธอ ผมก็ปล่อยให้เธอถูกคนอื่นข่มขู่ไม่ได้! ผมรู้จักเธอดี ผมเชื่อเธอ…”
ไป๋เวยไม่กล้าฟังคำพูดเหล่านั้น ไม่กล้ามองท่าทางสิ้นหวังราวกับใจสลายของจ่านหมิงอี้ เธอผลักอาเซียวให้หลบจากเขาอย่างลนลาน ทว่าผู้คนกลับขวางเต็มทางขึ้นบันไดชั้นสอง เธอจึงทำได้เพียงพาอาเซียวขึ้นไปชั้นบน…
ผู้คุ้มกันกลุ่มใหญ่ของอาเซียวขวางจ่านหมิงอี้ไว้ เขาร้อนใจจนเจ็บปวดราวกับหัวใจถูกมีดกรีด