กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 356 นายจำคนผิดแล้ว ฉันไม่ใช่เมียนาย
รูปร่างนั้น ท่าทางนั้น เหมือนไป๋เวยไม่มีผิด ต่างกันแค่เมื่อก่อนเธออยู่ในอ้อมแขนเขา พูดคุยหัวเราะกับเขา เคล้าเคลียกับเขา รักกันจนแยกไม่ออก แต่นาทีนี้เธอกลับอยู่ในอ้อมแขนคนอื่น ห่างไกลจนเอื้อมไม่ถึง
ผมหยักศกตามธรรมชาติสีดำขลับที่เหลียงสือชิงเคยบอกว่ายุ่งเหยิงดูไม่เรียบร้อย ตอนนี้ถูกรวบขึ้นสูงอย่างหลวม ๆ บนศีรษะ มีปอยผมสองสามเส้นโค้งอ้อมใบหูกับท้ายทอย ยิ่งขับให้เธอดูงดงามเย้ายวน ผิวขาวราวหิมะ