กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 318 นัดกับเขาไว้ แต่กลับตามคนอื่นไป
จ่านหมิงอี้เห็นความเอ็นดูและความรักใคร่ในดวงตาเธอวูบขึ้นแล้วหายไปอย่างรวดเร็ว จึงถอนหายใจอย่างจนปัญญา พลางจูงมือเธอแล้วมองแขนเสื้อเสื้อบุนวม ที่แท้แค่ผ้าขาด เผยให้เห็นขนเป็ดขาวโพลน ไม่ได้บาดผิวเนียนนุ่มราวแตะแล้วแตกของเธอ
“ขอบคุณสวรรค์! ยังดีที่เธอใส่เสื้อหนาพอ!”
ไป๋เวยใช้นิ้วก้อยดันขนห่านสีขาวที่โผล่ออกมาให้เข้าไปด้านใน “ไม่เป็นไร ฝีมือปักผ้าของคุณยายสวยจะตาย เดี๋ยวฉันให้คุณยายปักดอกไม้สีแดงไว้ตรงนี้ ถือเป็นเหรียญรางวัลของฉัน!”
“เมื่อกี้ยังโวยวายกับฉันว่าเสื้อตัวนี้แพงมากอยู่เลย ตอนนี้ไม่ต้องแกล้งใจกว้างแล้ว”