กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 314 เขาแอบพบหญิงสาวที่หมั้นหมายกันตั้งแต่อยู่ในท้อง
นักพรตชิงเหอถอนหายใจอย่างโมโห “ศิษย์โง่เอ๋ย ทำไมยังพูดจาไม่รู้จักคิดอีก? ทุกอย่างล้วนเป็นชะตาฟ้าลิขิต ไม่มีคำว่าสมควรหรือไม่สมควร คนที่ดื้อดึงคือเธอ ไม่ใช่คุณไป๋ เธอเป็นหมอที่มีหัวใจห่วงใยคนไข้ราวกับพ่อแม่ เธอจะให้เธอเห็นคนกำลังจะตายแล้วไม่ช่วยหรือ?”
ฉานหลิงจื่อครุ่นคิดแล้วส่ายหน้าอย่างหมดกำลังใจ “อาจารย์ ผมเข้าใจหมด แต่…ไป๋เวยจะตายอย่างน่าอนาถ เธอฝืนลิขิตฟ้าแบบนี้ คำสาปของเธอไม่มีวันแก้ได้ ตรงกันข้าม ความทรมานจะยิ่งหนักขึ้นเรื่อย ๆ! เธอมองไม่ออกว่าตัวเองติดอยู่ในกลลวง”