กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 311 นักพรตผู้นี้มีดวงตาหยินหยาง
ไป๋เวยสังเกตเห็นเงาไหววูบอยู่บนพื้นนอกประตู จึงรีบยกมือห้ามฉานหลิงจื่อไม่ให้พูดต่อ แต่ตอนนี้ฉานหลิงจื่อกำลังโมโหจัดจนระงับไม่อยู่ ปัดมือเธอออกไปทันที
ไป๋เวยถูกเขาปัดจนเซไปก้าวหนึ่ง พลันโมโหขึ้นมา “คุณ...หยุดพูดเดี๋ยวนี้!”
“คุณไป๋ ไม่ว่าคุณจะอยากฟังหรือฟังเข้าใจหรือไม่ ผมก็พูดเพราะหวังดี แถมยังเสี่ยงโดนสวรรค์ลงโทษด้วย ถ้าคุณยังดึงดันไม่ยอมฟัง ปีหน้าคุณก็อยู่ไม่ถึงแล้ว!”
ไป๋เวยถูกบีบจนร้อนใจเหมือนกัน เธอกลัวว่าคนที่แอบฟังอยู่ข้างนอกจะเป็นคุณนายผู้เฒ่า หากท่านตกใจจนโมโหขึ้นมา แล้วเกิดเรื่องร้ายแรงอะไร เธอก็รับผิดชอบไม่ไหว