กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 298 จะเป็นเมียฉันก็ห้ามทำตัวหลอนเหมือนผี
ไป๋เฉียงนอนตะแคงอย่างสบายใจ ห่อตัวด้วยผ้าห่มแน่นจนโผล่มาแค่หัว ดวงตากลมโตเป็นประกายจ้องจ่านหมิงหลี
“ฉันเป็นห่วงนะ แต่ไหน ๆ เธอก็ขับรถของเจียงชิ่งเหนียนไปแล้ว ก็คงไม่เป็นอะไรหรอก อีกอย่าง แค่ฉันหลับตาก็หาเธอเจอแล้ว”
“วิธีบ้าอะไรของเธอ ไปแล้วก็ไปลับ ช่วยอะไรไม่ได้สักอย่าง พี่ชายฉันยังไม่รู้เป็นตายร้ายดียังไง เธอไม่เป็นห่วงบ้างหรือไง?”
“นั่นพี่ชายเธอ ไม่ใช่พี่ชายฉัน ฉันจะเป็นห่วงทำไม? ฉันยังอยากให้เขาตายสนิทไปเลยด้วยซ้ำ เวยเวยจะได้ไม่ต้องทนเจ็บเพราะคำสาป”
จ่านหมิงหลีโมโหจนพูดไม่ออก “ถ้าพูดแบบนั้น ฉันก็ควรตายเหมือนกันสินะ!”