กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 295 สามีเป็นตายร้ายดียังไม่รู้
แสงแรกของรุ่งอรุณสาดส่องลงมา ลำแสงทะลวงม่านหมอกเย็นยะเยือก ทำให้ฐานฝึกซ้อมกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาสว่างขึ้น เครื่องบินรบสีเทาเงินหลายลำจอดเรียงแถวเป็นระเบียบ ราวกับพญาอินทรีที่กำลังหลับใหล
วิศวกรเครื่องกลเดินตรวจสอบเครื่องบินรบไปมา เพื่อให้แน่ใจว่าชิ้นส่วนทุกชิ้นอยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุด
ไกลออกไปบนทางวิ่งของสนามบิน เหล่านักบินรูปร่างปราดเปรียวสวมชุดนักบิน สวมหมวกนักบิน แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังเครื่องบินเป็นกลุ่มละสองสามคน
พวกเขามีสีหน้าเด็ดเดี่ยว แววตาเปี่ยมด้วยความปรารถนาแรงกล้าที่จะทะยานสู่ท้องฟ้าสีคราม และความมุ่งมั่นแน่วแน่ที่จะปกป้องบ้านเมือง