กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 282 งกจริง! ทำไมไม่ให้ฉันกิน
จ่านหมิงหลีกลับถึงบ้านไปก่อนแล้ว เขาคลุมเสื้อทหารตัวใหญ่ไว้ พอกลับมาจากข้างนอกก็อดกระทืบเท้าไม่ได้ เม็ดน้ำแข็งบนรองเท้าบูตหล่นพราวลงมา
ไป๋เวยรักษาขาของเขาด้วยการฝังเข็มและยาต้มจนหายดี ตอนนี้เดินหรือขับรถก็ไม่เป็นปัญหาแล้ว
เขาดีใจมาก หลังมื้อเย็นจึงตั้งใจไปลาดตระเวนรอบหนึ่งกับเหลียงสือชิงและเจียงชิ่งเหนียน ทั้งสามคนกลับมาพร้อมเสียงหัวเราะพูดคุย แล้วนัดกันว่าพรุ่งนี้ตอนพักเที่ยงจะมาแข่งชกมวยกัน
เขากลับไปห้องฝั่งตะวันตกอย่างกระปรี้กระเปร่า อากาศอุ่นสบายอบอวลด้วยกลิ่นสบู่หอม ชวนให้รู้สึกอบอุ่นเป็นพิเศษ เข้ากับอารมณ์ดี ๆ ของเขาพอดี