กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 268 รักแรกนี่ช่างน่าชัง
จ่านถิงรู้เรื่องราวทั้งหมดที่ลูกชายกับลูกสาวต้องเผชิญแล้ว อารมณ์ของเธอจึงขึ้น ๆ ลง ๆ ทั้งยังกังวลใจไม่หาย
“เวยเวย แม่ไม่คิดเลยว่าหลังจากแม่ไปแล้วจะเกิดเรื่องมากมายขนาดนี้ ลูกต้องดูแลตัวเองให้ดี เข้าใจไหม?”
ไป๋เวยฟังถ้อยคำอ่อนโยน เปี่ยมเมตตา และเต็มไปด้วยความห่วงใยแล้ว ก็อดคิดถึงแม่ที่อยู่ในโลกปัจจุบันไม่ได้ น้ำตาไหลพรากลงมาไม่หยุด…
“แม่ หนูคิดถึงแม่จัง แม่อยู่ทางนั้นสบายดีไหม กินอยู่คุ้นเคยหรือเปล่า?!”