กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 263 แต๊ะอั๋งหนุ่มหล่อไม่เสียเปล่า
ซูฮว่าเจินตกใจจนแทบไม่กล้าหายใจอยู่ครู่หนึ่ง กลัวว่าถ้าร้องออกมาแล้วคนไข้จะขยับตัว จึงรีบยกมือปิดปาก กลั้นหายใจแล้วปลอบขวัญตัวเอง
ไม่นานนัก ชายร่างสูงเกือบ 190 เซนติเมตรที่เคยหลังค่อมก็กลับมายืนสูงเท่าเดิมอย่างน่าอัศจรรย์
เขายังโยกคอไปมาอย่างพอใจ ราวกับตัวเองกำลังสูงขึ้นเรื่อย ๆ พริบตาเดียวก็กลับมาสูงสง่าดั่งขุนเขา ยืนตรงแน่วเหมือนต้นสนแข็งแกร่ง
ชายคนนั้นดีใจจนหันกลับมาจะขอบคุณ แต่กลับเห็นไป๋เวยถือเข็มยาวเท่าท่อนแขนยิ้มให้ ใบหน้ายิ้มสวยจับตาทำให้เขามองจนเหม่อ ทว่าเข็มยาวเท่าท่อนแขนกลับทำให้เขาตกใจจนร้องลั่น