กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 254 ถอนฟ้อง เธอจะจัดการกันเอง
ไป๋เวยเดินออกจากร้านอาหารพร้อมรอยยิ้ม มองไปยังสำนักงานตำรวจเทศบาลฝั่งตรงข้าม แววตาเย็นเยียบขึ้น ริมฝีปากเม้มเป็นเส้นตรง
หางตาของเธอสังเกตเห็นเจียงชิ่งเหนียนเดินตามออกมา “เจียงชิ่งเหนียน ปกตินายกินแค่หมั่นโถวสองลูกเองหรือ ไปกินกับพี่ใหญ่โหยวเถอะ ฉันมีธุระต้องจัดการ”
“ผมยังไม่อิ่มจริง ๆ แต่ตามกฎแล้วผมต้องตามคุณไม่ห่าง ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ ก็ไม่มีใครช่วยผู้ป่วยพิเศษคนนั้นได้แล้ว”
“ฝั่งตรงข้ามคือสำนักงานตำรวจเทศบาล ฉันจะเกิดเรื่องอะไรได้ พี่รองให้ฉันไปต่อวันลาให้เขา อีกเดี๋ยวก็ออกมาแล้ว นายไปกินข้าวให้อิ่มก่อนเถอะ”
“แล้วแต่คุณ”