กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 250 ถึงกับแอบฟังอยู่หน้าประตู
หลังจากไป๋เวยหัวเราะร่ำลากับพ่อบุญธรรมทั้งสองคนแล้ว เธอก็ประคองคุณนายผู้เฒ่าขึ้นรถ จากนั้นรีบนั่งประจำที่คนขับแล้วหันหัวรถ ก่อนจะรอให้ผู้อาวุโสทักทายกันเสร็จและขึ้นรถ…
กระจกรถจับตัวเป็นน้ำแข็งหนาหนัก ยุคนี้รถยังไม่มีระบบไล่ฝ้า เธอจึงต้องออกแรงใช้ผ้าขี้ริ้วเช็ด พอเช็ดจนสะอาดก็เห็นจ่านหมิงอี้ยืนนิ่งอยู่ข้างกระจกรถราวกับรูปสลัก ดวงตาลึกคมมีมิติราวกับแกะสลักไว้อย่างงดงามซ่อนอยู่ในเงามืดพอดี เธอมองไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไร…