กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 228 เขาช่วยเธอจัดการคนพวกนั้น
แต่เหตุผลก็บอกเธอว่า ถ้าไม่กำจัดพวกนั้นให้สิ้นซาก พวกเขาอาจหันไปเล่นงานร้านถ่ายรูป
โดยเฉพาะเรื่องที่ไป๋เฉียงอยู่ในร้านถ่ายรูป จะปล่อยให้เปิดเผยเด็ดขาดไม่ได้
ขณะที่เธอถอดเสื้อคลุมทหารที่เกะกะออก เตรียมพุ่งเข้าไปในตรอกเปิดศึกใหญ่ ก็มีเสียงตะโกนดังสับสนมาจากถนนใหญ่ “ไป๋เวย—ไป๋เวย—”
“เสียงหมิงอี้หรือ? เขาตื่นเร็วขนาดนี้เลยหรือ?”
ไป๋เวยทั้งใจเต้นทั้งรู้สึกผิด รีบเก็บกลิ่นอายสังหาร แล้วเก็บเสื้อคลุมทหารขึ้นมาสวมอีกครั้ง เธอกลับไปหยิบชุดกี่เพ้าสีแดงที่ยังเก็บไม่ทัน สะบัดเกล็ดหิมะออก แล้วรีบเข้าไปในรถ เหยียบคันเร่งขับไปหาคนที่กำลังตะโกน