กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 200 ในที่สุดเขาก็มองออกแล้วว่าตัวเองชอบผู้หญิงคนไหนกันแน่
จางซู่ฮุ่ยโมโหจนจิ้มนิ้วลงบนหน้าผากลูกชายแรง ๆ “ไอ้ท่อนไม้เอ๊ย มีคนสารภาพรักด้วยเป็นเรื่องดี เธอชอบแก แกไม่ขอบคุณเธอแล้วยังจะหนีไปทำไม?”
จ่านหมิงหลีไม่รู้จะตอบอย่างไร จึงลดเสียงลง “แม่ไม่คิดว่ามันประหลาดหรือ? เวยเวยช่วยชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งไว้ แล้วจัดให้มาพักห้องเดียวกับผม ผู้หญิงคนนั้นก็ชอบผมขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แถมยังหน้าด้านมาสารภาพรักอีก แม่ไม่รู้สึกว่าน่ากลัวเลยหรือ?”
สองวันนี้เขายิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล บางครั้งยังขนลุกซู่ รู้สึกเหมือนเวยเวยผมแดงในฝันเข้าไปอยู่ในร่างไช่ซินเอ๋อร์แล้วกำลังพูดคุยกับเขา