กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 185 แม่ยายเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นลูกเขย
ไป๋เวยเห็นอันหงเซียวแสร้งยิ้ม แต่แววตากลับเย็นเยียบแผ่วเบา ก็รู้ทันทีว่าท่าไม่ดี รีบดึงแขนเสื้อเขาไว้ แต่ก็สายไปแล้ว…
อันหงเซียวใช้วาจาเชือดเฉือนแทบจะด้วยความรังเกียจ “ครอบครัวพวกคุณนี่รู้จักเอาเปรียบจริง ๆ เห็นว่าน้องสาวฉันช่วยคนโดยไม่รับเงิน ก็เลยจัดให้มาอยู่ห้องเดียวกัน ให้เธอช่วยปรนนิบัติคนป่วยหรือ? ไม่รู้หรือว่าเมื่อวานเธอก็เกือบตายเหมือนกัน?”
คนตระกูลไช่อ้าปากจะพูด แต่กลับถูกเขาตวัดตามองอย่างแรง “คนสมัยนี้ชักจะทำเกินไปทุกที เวลาต้องใช้คนก็หน้าด้านมาหาถึงที่ พอไม่ต้องใช้ก็ซ้ำเติมคนอื่น คำพูดเลวร้ายแค่ไหนก็พูดออกมาได้”