กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 182 เขาดูผิดปกติอยู่บ้าง ถึงกับรู้ความจริงเข้าแล้ว
จ่านหมิงอี้ “แรงกดดันจากการแข่งขันสูงขนาดนี้ จะไม่สู้ได้ยังไง? ตอนนี้คนเก่งมีมากมาย แค่ไม่ไปหน่วยทหารวันเดียวฉันก็กลัวตัวเองจะโดนคัดออก แล้วนายจะนอนพักอยู่ที่นี่อย่างสบายใจได้ยังไง?”
จ่านหมิงหลี “พี่ ตอนพี่พักรักษาตัว ไม่ใช่เวยเวยคอยดูแลปรนนิบัติพี่ทุกวันหรอกเหรอ พี่ก็นอนพักอย่างสบายใจนี่ ตอนนั้นผมยังดูแลพี่อย่างใกล้ชิด แล้วทำไมพี่ถึงดูแลผมบ้างไม่ได้?”
“ไม่ได้!” จ่านหมิงอี้ตอบอย่างเด็ดขาด
จ่านหมิงหลีหงุดหงิดจนงอแง วางตะเกียบลง “ผมไม่กินแล้ว”