บทที่ 159 นอกจากเธอ ก็ไม่มีใครสนว่าฉันจะเป็นหรือตาย

บทที่ 159 นอกจากเธอ ก็ไม่มีใครสนว่าฉันจะเป็นหรือตาย

แต่เธอจำได้เสมอว่าตัวเองมีชีวิตอยู่ในหนังสือเล่มหนึ่ง

เธอกลัวว่าความไม่ยอมรับและความขุ่นเคืองในใจตัวเองจะกลับทำร้ายจ่านหมิงอี้

จ่านหมิงหลีเห็นเธอยิ่งเศร้าหมองและแก้ไม่ตก ก็รีบยื่นมือมาตบไหล่เธอเบา ๆ “ที่เศร้าขนาดนี้ เพราะคิดถึงพ่อแม่แท้ ๆ หรือ”

ไป๋เวยส่ายหน้าแล้วถอนหายใจอีกครั้ง “ฉันแค่ไม่ยอมจมอยู่กับความตายครั้งนี้ แต่กลับเหมือนควบคุมอะไรไม่ได้แล้ว”

จ่านหมิงหลีไม่คิดว่าคำพูดของเธอจะแปลกประหลาดถึงเพียงนี้ ราวกับเธอตายไปแล้ว

จ่านหมิงหลีมองเธออย่างสงสัย “เวยเวย เธอกำลังกังวลเรื่องเป็นเรื่องตายจริง ๆ หรือ”

“ใช่!” ไป๋เวยมองตอบเขาตรง ๆ อย่างเปิดเผย