กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 157 แม่ยายยิ่งมองลูกเขยก็ยิ่งขัดตา
ไป๋เวยรีบปลอบ “ไม่ต้องรีบ รอฉันจัดการเรื่องบางอย่างให้เรียบร้อยก่อน ถ้าหลานชายกับหลานชายฝ่ายน้องสาวของคุณจะมาอยู่จริง ๆ ก็ให้ลุงใหญ่กับลุงรองช่วยหางานที่มั่นคงและเชื่อถือได้ให้พวกเขาได้ กิจการเล็ก ๆ ของฉันยังไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร ถ้าทำให้หลานชายของคุณเดือดร้อน พวกเขาคงไม่เพียงไม่ซาบซึ้ง แต่ยังโกรธคุณด้วย”
เฉินตงเหมยซาบซึ้งจนขอบตาแดง “เวยเวย ยังไงฉันก็ต้องขอบใจเธอ! ต่อให้ฉันมีลูกสาวแท้ ๆ ก็ยังไม่แน่ว่าจะเอาใจใส่ฉันได้เท่าเธอ”