กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 137 หาลูกเขยทั้งที ต้องถือโคมเลือกให้ดี
จางซู่ฮุ่ยรีบส่งสายตาให้สามี “รีบขึ้นไปถามสิว่าเกิดอะไรขึ้น…”
จ่านเสียงเซิ่งว่า “เขาไม่ใช่เด็กแล้ว”
จากนั้นเหลียงสือชิงก็เดินออกมาจากห้องหนังสือด้วยสีหน้าอึดอัด มือกุมหน้าไว้ ทั้งน้อยใจทั้งเสียใจ
จ่านเสียงเซิ่งเปลี่ยนใจทันที
“เหลียงสือชิง หมิงอี้ต่อยนายหรือ? ไอ้เด็กบ้า ทำไมถึงทำกับแขกแบบนี้ ฉันจะขึ้นไปสั่งสอนเขาให้หนักเดี๋ยวนี้…”
“คุณลุง อย่าไปเลย ผมผิดเอง”
เหลียงสือชิงรีบรับแอปเปิลที่ป้าเฉินเพิ่งหยิบออกจากตู้เย็นมาแนบหน้า ไม่ลืมกล่าวขอบคุณ
จ่านเสียงซื่อถามทหารใต้บังคับบัญชาของตัวเองอย่างสงสัย “เหลียงสือชิง หมิงอี้โกรธนายที่ดูแลเวยเวยไม่ดีหรือ?”