บทที่ 122 เขาถึงกับลงมือเอง

บทที่ 122 เขาถึงกับลงมือเอง

ไป๋เวยได้สติ รีบปฏิเสธ “ไม่ ไม่รู้จัก แค่รู้สึกว่าหน้าคุ้น ๆ เธอก็หน้าตาใช้ได้ จุดสำคัญคือรูปร่างดีด้วย—ตอนโอบกันอยู่ นายไม่รู้สึกหรือไง?”

อันหงเซียวหน้าแดงทันที กระแอมอย่างกระอักกระอ่วน…

“เป็นผู้หญิงแท้ ๆ ทำไมพูดจาเหลวไหลแบบนี้? คราวนี้พูดว่าคนอื่นรูปร่างดี คราวก่อนก็พูดกับหมิงอี้ว่าใจและกายเป็นหนึ่งเดียว พูดทีไรก็ชวนให้คนเข้าใจผิด”